Motivatie

Elk jaar rond begin december lijkt het wel of de motivatie van de jonge ondernemers verdwijnt als sneeuw voor de zon. Of het nu te maken heeft met de maand december, dat de Sint weer in het land komt of dat het jaar weer wordt uitgeluid, daar ben ik nog nooit achtergekomen, maar het feit is wel dat de motivatie wat afneemt.

De eerste maanden heeft iedereen er veel zin in, het is een nieuw project dus men wil maar wat graag starten. Nieuwe ideeën schieten als paddestoelen uit de grond. Ideeën die niet altijd even uitvoerbaar zijn, maar er is motivatie bij de studenten te vinden. Men heeft er zin in en men kan niet wachten met het verkopen van de aandelen en het opzetten van de onderneming. Aan het ondernemingsplan wordt met frisse moed begonnen.

Maar naar verloop van tijd beginnen de eerste barstjes in de motivatie naar boven te komen. Het ondernemingsplan kent vaak wat strubbelingen en ook de onderlinge irritaties beginnen zich dan langzaam te ontwikkelen en ja dan komt het echte studentengevoel naar boven met zinnen als ‘ik moet zaterdag echt werken dus dan kan ik niets doen en zondag doe ik wat met vrienden’. Dan merk je dat de motivatie begint af te nemen en men zich toch weer graag met andere dingen bezig wil houden, want die zijn zo belangrijk. Zo gaat het in een echte onderneming ook.

Je begint vaak met veel goede moed aan een project, maar soms door wat tegen-slagen loopt het niet zoals gepland. Ook in de praktijk merk je dan dat de motivatie afneemt en dat er irritaties beginnen te ontstaan. Alleen is het dan niet mogelijk om te roepen dat andere dingen belangrijk zijn, want je klanten blijven niet wachten.

Ondanks dat de motivatie soms afneemt verwachten de klanten nog steeds dezelfde service en moet je doorgaan want je onderneming is afhankelijk van de klanten. Natuurlijk, na verloop van tijd komt het positieve gevoel weer terug en wordt het project prima afgerond.

Ook bij de studenten zie je dit gebeuren. Na januari komt het enthousiasme weer terug. Maar als bedrijfsbegeleider heb ik dan toch vaak samen met de leraren geprobeerd de club bijeen te houden en te motiveren. Je probeert ze wat praktijksituaties mee te geven of de onderlinge irritaties bespreekbaar te maken.

Dan lijkt het toch weer net een echte onderneming want het personeel onderling moet wel samen kunnen werken. Maar als dan de motivatie weer terugkomt bij de leerlingen heb je als bedrijfsbegeleider weer een goed gevoel en heb je wat overgebracht op de studenten, wat toch ons uiteindelijke doel is. Het ontbreken van motivatie is niet slecht, maar brengt leermomenten met zich mee, en dat is toch één van de doelen van het project, nietwaar?

Een motiverende groet,

Fleur

Auteur: Fleur van Driel | Geplaatst: 08-01-2010 | Terug naar weblogs